Helden zijn ze, de voetballers uit de Eredivisie. Maar hoe waarderen zij hún fans? Deze krant ging op onderzoek uit. ‘Voetballen is puur liefde, Bruce.’

Dertien jaar is hij, mijn neefje Bruce, en idolaat van voetbal. Elk nieuwsberichtje, hoe futiel ook, wordt opgeslurpt en uitgebreid besproken op school. Want zoals hij zijn er nog duizenden, wat heet, tienduizenden in Nederland; jongetjes die allemaal dromen van een carrière als profvoetballer – het hoogst haalbare in hun leven.

De voetballers van nu waren vroeger niet anders. Romano Denneboom belde ooit aan bij Dean Gorré om te vragen of hij diens auto mocht wassen, zo gek was hij van zijn buurtgenoot die destijds bij Feyenoord voetbalde. En toen Marco van Basten de leiding kreeg bij het Nederlands elftal, moesten veel spelers schoorvoetend toegeven dat ze vroeger een poster van de spits boven hun bed hadden hangen.

Kortom, je mag ervan uitgaan dat profvoetballers zich bewust zijn van hun status en beseffen hoe belangrijk de fans voor hen zijn. Per slot van rekening betalen ze indirect hun salaris, want: geen fans, geen tv, geen sponsors, geen geld. Maar waarderen ‘de heren profvoetballers’ hun fans eigenlijk wel? En verzorgen ze hun pr een beetje fatsoenlijk?

Om een antwoord te krijgen op die vraag, laten we ‘onderzoeker’ Bruce van elke Eredivisieclub zijn favoriete voetballer aanschrijven. In de brief, waarbij een envelop met postzegel was bijgevoegd, vraagt hij zijn idolen om een zogeheten spelerskaart en een handtekening. Daarnaast stelt hij de volgende vragen:

- Wie vindt u de beste profvoetballer?

- Wat moet ik doen om ook profvoetballer te worden?

- Mijn vader zegt dat je rijk wordt van voetballen, klopt dat?

De achttien voetballers die hij vijf weken de tijd geeft om te reageren, zijn Timmy Simons (PSV), John Heitinga (Ajax), Rogier Molhoek (NAC), Karim El Ahmadi (FC Twente), Gianni Zuiverloon (SC Heerenveen), Luigi Bruins (Feyenoord), Evgeniy Levchenko (FC Groningen), Jhonny van Beukering (NEC), Marcel Meeuwis (Roda JC), Erik Pieters (FC Utrecht), Julian Jenner (AZ), Theo Janssen (Vitesse), Nathan Rutjes (Sparta), Ricky van den Bergh (Heracles), Saïd Boutahar (Willem II), Jim van Fessem (De Graafschap), Nordin Amrabat (VVV) en Kees Luyckx (Excelsior).

Kortom, je bent dertien jaar, gek van voetbal en schrijft je achttien helden aan uit de Eredivisie. Wat krijg je terug?

Binnen vier dagen valt de eerste enveloppe op de mat. Afzender: Nordin Amrabat. De rappe aanvaller van VVV laat weten dat hij Afellay de beste voetballer van de Eredivisie vindt, dat Bruce zijn stinkende best moet doen wil hij profvoetballer worden en dat je alleen rijk wordt van voetballen als je bij een grote club speelt. Saillant detail: Amrabat heeft dan net een contract bij PSV getekend.

Gestaag komen in de loop van de vijf weken meerdere brieven binnen. John Heitinga en Timmy Simons laten hun supportersvereniging het werk opknappen (‘Timmy heeft ons gevraagd je deze kaart te sturen.’) Evgeniy Levchenko van FC Groningen heeft er wel echt de tijd voor genomen. Zijn belangrijkste tip aan Bruce: ‘Voetballen is puur liefde! Niet veel voetballers hebben veel geld. Je moet het voor je plezier doen. Geld komt pas later, of niet.’

Maar de Frans Bauer onder de voetballers – de zanger bij wie fans gerust kunnen aanbellen voor een kopje koffie – blijkt toch echt Marcel Meeuwis te zijn. Hij stuurt twee gesigneerde kaarten mee en beantwoordt uitgebreid Bruce’ brief. Hij schrijft onder meer: ‘Als je heel erg veel plezier tijdens het voetballen hebt, dan straal je dit uit en dat verbetert ook je prestatie. Dus vreugde is ook heel erg belangrijk. Waar voetbal jij?’

Als we Meeuwis later – net als alle andere voetballers hebben we toestemming gevraagd hun antwoorden te publiceren – vragen hoe belangrijk hij het beantwoorden van fanmail vindt, vertelt hij: ‘Bij de supporters die de moeite nemen om per post een kaart te vragen, reageer ik altijd. Dat is een kleine moeite. Ik krijg net als vele voetballers regelmatig het verzoek om een shirt op te sturen. Dat lukt niet altijd. Alleen bij goede doelen laat ik een shirt meteen toesturen.’

Meeuwis is vroeger ballenjongen bij Willem II geweest en weet hoe blij hij was met een ‘souvenir’ van een speler. ‘Ik rende na de wedstrijd naar een speler toe en vroeg hem dan of hij iets voor mij had wat ik bij mijn verzameling voetbalspullen kon leggen. Zo had ik bijvoorbeeld de voetbalschoenen van Marc Overmars, scheenbeschermers van Dennis Bergkamp en de keeperhandschoenen van Patrick Lodewijks.’

Meeuwis is één van de negen voetballers die binnen de gestelde termijn van vijf weken reageren. Precies de helft dus. De andere voetballers die een kaart terugstuurden zijn: Amrabat, Heitinga, Levchenko, Luyckx, Simons, Molhoek, Janssen en Boutahar.

Anderen reageerden dus niet. Of te laat. Jim van Fessem bijvoorbeeld. ‘Ik heb de brief hier voor me liggen, maar hij ligt nog op de stapel te versturen brieven. Soms krijg ik een week niets, de andere week vier, vijf brieven, meestal ook met het verzoek om handschoenen. Die brieven spaar ik op en dan reageer ik.’

Een woordvoerder van Feyenoord laat weten dat er dagelijks tientallen verzoeken voor kaarten vanuit de hele wereld komen en dat negen van de tien keer iedereen krijgt waarom hij of zij heeft gevraagd. Over het specifieke geval van Luigi Bruins kan hij niets zeggen.

In het geval van Nathan Rutjes moet er toch echt iets zijn misgegaan, vermoeden ze bij Sparta, want ‘die jongen is in staat om Bruce persoonlijk de kaart te komen geven’. Rutjes zelf reageert schuldbewust: ‘In mijn hele carrière heb ik tot nu toe twaalf brieven gekregen, dus als ik die van Bruce had gekregen, had ik hem zeker beantwoord. Vroeger stuurde ik brieven naar Michel Valke. Toen kreeg ik niets terug. Dat is niet leuk. Juist ook daarom vind ik het enorm belangrijk om te reageren.’

Een paar dagen later stuurt Rutjes alsnog een brief met daarin de wens dat hij Bruce nog veel mooie momenten kan bezorgen (‘en minder gele kaarten, haha’). De brief is dan niet binnen de gestelde termijn binnengekomen; deren doet het Bruce niet. ‘Weet je, die Nathan is supercool.’

‘Gezond eten, op tijd naar bed, veel oefenen en plezier hebben’

- Wie vindt u de beste voetballer?

Amrabat: Afellay.

Levchenko: Sulejmani, Engelaar, Berg

Luyckx: Heitinga

Molhoek: Afellay

Meeuwis: Ik denk dat op dit moment Sulejmani de beste voetballer is in de Eredivisie. Als directe tegenstander van mij moet ik Afellay zeggen. Die jongen heeft bijna alles. Het enige wat bij hem ontbreekt, is scorend vermogen. Verder ben ik zelf erg gecharmeerd van Garcia Garcia van Heracles.

Janssen: Afellay van PSV vind ik de beste.

Boutahar: Klaas Jan Huntelaar omdat ie makkelijk kan scoren en Afellay vind ik ook heel goed omdat hij al zoveel kan op deze leeftijd.

- Wat moet ik doen om ook profvoetballer te worden?

Amrabat: Veel trainen en je stinkende best doen

Levchenko: Als je profvoetballer wilt worden, dan moet je vooral blijven geloven in jezelf, hard trainen, want voetballen bestaat voor 10% uit talent, 90 % uit hard trainen.

Luyckx: Je moet veel oefenen met de bal op je techniek. Daarnaast moet je altijd in jezelf geloven en jezelf niet in de war laten brengen door andere mensen.

Molhoek: Om profvoetballer te worden, moet je naast talent ook heel veel doorzettingsvermogen hebben en je moet een beetje geluk hebben natuurlijk.

Meeuwis: Je hebt een beetje aanleg nodig, heel veel doorzettingsvermogen en een beetje geluk. Je zal ook wat dingen moeten laten, bijvoorbeeld feestjes van vrienden en vriendinnen, want misschien speel je de dag daarop juist wel heel goed omdat je uitgerust bent. Als je heel erg veel plezier tijdens het voetballen hebt, dan straal je dit uit en dat verbetert ook je prestatie. Dus vreugde is ook heel erg belangrijk. Waar voetbal jij?

Janssen: Heel veel na schooltijd voetballen en oefenen met beide benen.

Boutahar: Goed eten (gezond), op tijd naar bed, veel oefenen en vooral plezier hebben. Geluk moet je ook een beetje hebben.

- Mijn vader zegt dat je rijk wordt van voetballen, klopt dat?

Amrabat: Je wordt alleen rijk als je bij een topclub voetbalt.

Levchenko: Bruce, als jouw doel is om rijk te worden van het voetballen, dan ben ik bang dat je niet veel gaat bereiken. Voetballen is puur liefde! Niet veel voetballers hebben veel geld. Je moet het voor je plezier doen, en geld komt pas later, of niet.

Luyckx: Je kunt rijk worden, maar hiervoor moet je het niet doen.

Molhoek: Rijk worden van voetballen is maar voor weinigen weggelegd, dus zorg dat je ook een diploma op zak hebt, dus opletten op school.

Meeuwis: Je kunt inderdaad profvoetballer worden, maar wat is rijk? Ik kan wat meer dingen kopen die mensen met een ‘gewone’ baan niet kunnen kopen. Dat klopt. Ik denk dat je vader jouw gezondheid en van jullie familie toch wat belangrijker vindt dan rijk worden.

Janssen: Dat kan maar dan moet je wel heel goed zijn!

Boutahar: Als je het goed doet, is de kans groot dat je rijk wordt, daar heeft je papa gelijk in. Succes!

Bron: depers.nl

Artikel van twee Roda-fans (december 2006)